“ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΣΤΗ ΛΗΜΝΟ”

                    Λήμνος 22-10-2012. Από Άγγελο Παπαγγελή, ποίημα για
                    ανεμογεννήτριες-γίγαντες που θέλουν να βάλουν στη Λήμνο.

ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ  ΟΝΕΙΡΟ 

“ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ  ΓΙΓΑΝΤΕΣ  ΣΤΗ  ΛΗΜΝΟ”

--------

                                 Σ` όποια μεριά κι αν στρέψω τη ματιά μου,

                                 απ` όποια θάλασσα κι αν βλέπω το νησί,

γίγαντες βλέπω ατσαλένιους στη στεριά μου,

εκεί που κάποτε μεγάλωσες κι εσύ.

Εκεί που φύτρωναν πυκνές οι αστιβιές μας,

εκεί που ευώδιαζαν  τ` άνθη του θυμαριού,

τώρα το ατσάλι καμακώνει τις καρδιές μας

αντί να οργώνει για σπορά του σιταριού.

Αυτοί οι γίγαντες απλώνουν τα φτερά τους,

                                 λες και τρυπάνε και το θόλο τ` ουρανού.

Ας χαμηλώναν για να βρουν στην αγκαλιά τους

την αγκαλιά και του ταλαίπωρου Λημνιού.

Με απορία τους κοιτούν οι Αμμοθίνες

και της Πολιόχνης ο αρχαίος οικισμός,

και λένε, “άραγε τι να `ναι αυτές οι στήλες

που φτάνουν πάνω ως το θρόνο του Διός;” 

Πού `ναι το κάλος του πανέμορφου νησιού μας;

Το πήρε ο άνεμος το `κανε μεγαβάτ,

να δώσει ρεύμα και στου ξένου δανειστού μας          
και στην πισίνα της Κριστίν, του Πωλ, του Ματ.

Κάλλιστα θα μπορούσανε να σώσουν το νησί μας

με πράσινη ενέργεια στο σπίτι του Λημνιού,

όμως σ` αυτό το μέγεθος τρομάζει η ψυχή μας,  

γιατί θα καταστρέψουνε το κάλλος του νησιού.

Πού είναι αυτοί που κάνανε νόμους για προστασία,

να προστατέψουν το νησί του ξέχωρου του κάλλους;

Μήπως “αρρώστησαν” κι αυτοί και πάθαν αμνησία;

ή μήπως γνώμη άλλαξαν και πήγαν με τους άλλους;

Τώρα θυμήθηκαν ξανά τη Λήμνο των ανέμων,

τώρα θυμήθηκαν ξανά τη Λήμνο του Βοριά.

Ξεχάσανε ως φαίνετε τα χρόνια των αγώνων,

που πλοία σαν ζητούσαμε , μας διώχναν μακριά.

Μικρίνετε το μέγεθος, προσέξτε και τη θέση,

κι η ανεμογεννήτρια θα γίνει φίλος πάλι,

αρκεί να σεβαστεί κι αυτή και να μη μας εκθέσει

το όνομα που πήραμε για τούτα μας τα κάλλη.

                                         Άγγελος  Παπαγγελής